Het had eigenlijk veel eerder moeten gebeuren. Pokémon en life-sims passen zo natuurlijk bij elkaar dat je je afvraagt waarom The Pokémon Company er niet tien jaar geleden mee kwam. Pokémon Pokopia, ontwikkeld door Game Freak samen met Koei Tecmo's Omega Force (bekend van Dragon Quest Builders 2), combineert het bouwen en verzamelen van een Minecraft-achtige builder met de gezelligheid van Animal Crossing. En het werkt verrassend goed.
Je speelt als een Ditto die de menselijke vorm van zijn verdwenen trainer heeft aangenomen. Je wordt losgelaten in een verwoest Kanto, te beginnen in de ruïnes van wat ooit Fuchsia City was. Samen met Professor Tangrowth (ja, echt) ga je op pad om de regio te herstellen en Pokémon terug te lokken naar huis. Dat klinkt simpel, maar Pokopia weet daar meer dan 40 uur aan content uit te persen.
Bouwen, transformeren, herhalen
De kern van Pokopia draait om het herbouwen van natuurlijke habitats. Je begint met simpele plukjes gras en bloemen, maar bouwt al snel complete gebouwen, meubels en zelfs elektriciteitssystemen. Elk habitat trekt specifieke Pokémon aan, en die hebben allemaal hun eigen wensen. Charmander wil een droge, warme plek bij een kampvuur. Squirtle zoekt water. Zubat heeft een donkere grot nodig. Het systeem is verrassend diep: habitats kunnen overlappen, wat geweldig werkt als Pokémon dezelfde voorkeuren delen, maar voor conflicten zorgt als dat niet zo is.
Wat Pokopia echt bijzonder maakt is hoe het Ditto's transformatiekrachten in de gameplay verwerkt. Leer Water Gun van Squirtle en je kunt verdorde grond besproeien. Leafage van Bulbasaur laat nieuw gras groeien. Later transformeer je volledig in Lapras om te surfen of in Dragonite om te glijden. Ditto krijgt bij elke transformatie subtiele visuele aanpassingen: een schildje en staart bij Water Gun, groene liaanachtige armen bij Leafage. Het is een constante herinnering dat je eigenlijk een roze blob bent die zich voordoet als mens, en dat levert heerlijk ongemakkelijke en grappige momenten op.
De gameplay loop is verslavend. Elke klusje dat je afrondt geeft een kleine dopamine-rush: een nieuw gebouw verschijnt, een stuk kaal land kleurt weer groen, een zeldzame Pokémon komt tevoorschijn. Voordat je het weet ben je drie uur verder en heb je een complete buurt opgebouwd, compleet met beveiligingscamera's (ja, een beetje Big Brother, maar handig om habitats in de gaten te houden zonder constant terug te hoeven lopen).
Kanto zoals je het nog nooit zag
Visueel is Pokopia een feestje. De Switch 2 laat hier zien wat het kan: kleurrijke, gedetailleerde omgevingen die bruisen van persoonlijkheid. De animaties van zowel Ditto als de andere Pokémon zitten vol charme. Ditto dat in een roze goop verandert als het van hoogte valt, Pokémon die tikkertje spelen of reageren op objecten die je neerzet. Het aandacht voor detail is indrukwekkend. De game draait stabiel en er zijn geen noemenswaardige performance-problemen.
Een slim detail: Pokopia werkt met een 24-uursklok die verstopt zit in het menu. Sommige Pokémon verschijnen alleen 's nachts, bouwprojecten kosten echte tijd, en de Dream Islands (speciale eilanden vol grondstoffen) kun je maar één keer per dag bezoeken. Het geeft de game een ritme dat doet denken aan Animal Crossing, zonder dat je constant op de klok zit te kijken.
Meer dan een cozy game
Achter de knusse buitenkant schuilt een verrassend meeslepend verhaal. Het mysterie rondom wat er met Kanto is gebeurd en waarom Ditto's trainer is verdwenen, drijft je voortdurend vooruit. De Pokédex is groter dan verwacht en het vinden van steeds zeldzamere Pokémon door complexere habitats te bouwen is enorm bevredigend. Elk beestje heeft een eigen persoonlijkheid en kan je helpen: Scyther hakt hout, Piplup wast rioolwater weg. Bijna elke Pokémon heeft een nuttige functie, wat enorm motiveert om ze allemaal te vinden.
Toch kent de game wat frustraties. Het grootste probleem is het heen-en-weer geloop. Later in de game raak je het overzicht kwijt over welke Pokémon je grondstoffen bewaken of waar je die ene Pokémon hebt achtergelaten die je ijzererts omzet in staven. De game gooit in het begin ook veel systemen tegelijk naar je toe zonder ze goed uit te leggen. Habitats, comfortniveaus, transformaties, crafting, de klok, Dream Islands: het kan overweldigend aanvoelen in de eerste uren. Zodra het klikt is het fantastisch, maar die drempel is onnodig hoog.
Het verdict
Pokémon Pokopia is precies het soort spinoff waar de serie al jaren om schreeuwde. Het neemt het beste van builders en life-sims, giet er een laag Pokémon-charme overheen en levert een game op die zowel ontspannend als verrassend diep is. Ditto als hoofdpersonage is een schot in de roos: de manier waarop transformaties verweven zijn met gameplay, verhaal en humor is briljant. De game verdient een plek naast Dragon Quest Builders 2 en Animal Crossing als een van de beste in het genre.
Voor wie is dit? Iedereen die van Pokémon houdt en ooit heeft gedroomd om daadwerkelijk tussen ze te leven. Maar ook als je Dragon Quest Builders, Minecraft of Animal Crossing waardeert, zit je hier goed. De enige kanttekening: je hebt een Switch 2 nodig. Voor €70 krijg je daar een van de meest charmante en uitgebreide games voor de nieuwe console. Game Freak en Omega Force hebben bewezen dat Pokémon veel meer kan zijn dan alleen vechten.
