Als er één franchise is die zichzelf consequent opnieuw uitvindt, dan is het Doom. Van de originele oldschool-shooter in de jaren negentig tot de mobiliteitsgerichte chaos van Doom Eternal: id Software heeft nooit twee keer hetzelfde trucje uitgehaald. Met Doom: The Dark Ages gaat het Texaanse studio nog een stap verder. De Doom Slayer ruilt zijn double jump en airdash in voor een middeleeuws schild met zaagtanden, en het resultaat is verrassender dan je zou verwachten.
The Dark Ages is een prequel op Doom (2016) en speelt zich af in een soort techno-middeleeuwen. Denk aan kastelen en ridders, maar dan met plasmawapens en demonische invasies. Het is een gewaagde koerswijziging voor een serie die bekend staat om snelheid boven alles. De vraag is: werkt het?
Schild, zwaard en super shotgun
De grootste verandering ten opzichte van Doom Eternal zit in het nieuwe schildsysteem. Rode aanvallen blokkeer je, groene aanvallen pareer je met de juiste timing voor enorme schade en een stun-effect. En dan is er de shield bash: een charge-aanval waarmee je als een heilige sneeuwploeg door vijanden heen walst. Het vervangt de grapple van de Super Shotgun en voelt na een paar uur nog beter.
Het schild is niet defensief, het is offensief. Je gooit het als een zaagtand-frisbee die vijandelijke schilden laat exploderen wanneer ze oververhit zijn. Het voelt als een perfecte strike bij bowlen: een rij vijanden die tegelijk uiteenspat, met munitie en health pickups als beloning. id Software noemt dit 'grounded combat', maar laat je niet misleiden. Het tempo ligt nog steeds belachelijk hoog.
Waar Doom Eternal je dwong om constant van wapen te wisselen vanwege specifieke zwaktes per vijand, is The Dark Ages flexibeler. Vijanden hebben nog steeds kwetsbaarheden, maar die zijn zelden aan één wapen gebonden. Dat geeft meer vrijheid in hoe je gevechten aanpakt. De keerzijde: sommige nieuwe wapens voelen minder memorabel dan de klassiekers. De Super Shotgun blijft koning, en dat zegt genoeg.
Visueel spektakel op elke schaal
The Dark Ages draait op de nieuwste versie van de idTech-engine en dat merk je. De omgevingen zijn adembenemend: van sci-fi middeleeuwse kastelen tot het Lovecraft-achtige Cosmic Realm, dat puzzels en creepy settings combineert die je nergens anders in Doom hebt gezien. De hoeveelheid vijanden die tegelijkertijd op het scherm verschijnen zonder ook maar een hapering is indrukwekkend, zelfs op een standaard PS5.
De soundtrack is opnieuw een krachtpatser. Zware gitaren en industriële beats die perfect syncen met het ritme van het gevecht. De glory kills zijn goriger en creatiever dan ooit, met animaties die je ondanks de herhaling zelden overslaat. De art direction verdient een speciale vermelding: de mix van gothic fantasy en sci-fi horror voelt uniek en consistent.
Het sterkste Doom-verhaal tot nu toe
Laten we eerlijk zijn: Doom staat niet bekend om zijn verhalen. Maar The Dark Ages doet oprecht moeite. Het volgt de Doom Slayer voordat hij in zijn sarcofaag werd gestopt in Doom 2016, en duikt in de geschiedenis van het conflict tussen mensen en demonen. Er zijn menselijke bondgenoten die er echt toe doen, intriges rond de mysterieuze Maykrs, en het gevoel dat je deel uitmaakt van een grotere oorlog in plaats van een eenmansshow.
De campagne duurt ruim 20 uur en biedt verrassend veel variatie. Naast de standaard gevechtsarena's zijn er gigantische setpieces met mechs en draken, verkenningsmomenten in het Cosmic Realm, en zelfs wat puzzels die de actie op welkome wijze onderbreken. Het nadeel is dat sommige verhalende secties en cutscenes het adrenalinegehalte even doorbreken, wat in een Doom-game altijd een risico is.
Doom: The Dark Ages is niet het Doom dat je verwacht, en dat is precies waarom het zo goed werkt. id Software had het veilig kunnen spelen met meer van hetzelfde, maar kiest in plaats daarvan voor een fundamenteel andere aanpak die het gevecht fris en spannend houdt. Het schildsysteem is briljant, de wereld is prachtig, en de campagne biedt meer dan genoeg reden om tot het einde door te beuken.
Fans van Doom Eternal die specifiek van de platformsecties en het constant wisselen van wapens hielden, zullen moeten wennen. De zwaardere, meer grounded stijl is niet voor iedereen. Maar als je openstaat voor een Doom die durft te veranderen, is The Dark Ages een van de beste singleplayer-shooters van de afgelopen jaren. Met €79,99 op Steam en PlayStation of gratis via Xbox Game Pass is er weinig reden om deze middeleeuws brutale rit te missen.
