Josef Fares heeft een reputatie opgebouwd die weinig gamemakers hem nadoen. Na A Way Out en het Game of the Year-winnende It Takes Two weet je als speler precies wat je van Hazelight Studios mag verwachten: co-op die nergens anders zo goed wordt gedaan. Met Split Fiction gaat de Zweedse studio nog een stap verder. Het resultaat is een game die zo boordevol ideeën zit dat je je afvraagt hoe één team dit in hemelsnaam voor elkaar heeft gekregen.
Split Fiction vertelt het verhaal van Zoe en Mio, twee mislukte schrijvers die worden gelokt door een mysterieus techbedrijf dat belooft hun werk eindelijk te publiceren. Wat ze niet weten: het bedrijf wil hun creatieve ideeën letterlijk uit hun hersenen zuigen om er virtuele realiteit-slop van te maken. Wanneer de twee per ongeluk in elkaars virtuele verhaalwerelden terechtkomen, moeten ze samenwerken om te ontsnappen. Het is een premisse die in 2025, midden in het AI-debat, extra lading krijgt.
Eindeloze variatie
De kern van Split Fiction is platforming, en die zit messcherp in elkaar. Springen, dubbel springen, een air dash, wall runs en grappling hooks: het beweegt fantastisch. Hazelight heeft het systeem uit It Takes Two verfijnd en uitgebreid, met een zachte magnetische landing op smalle platforms die voorkomt dat kleine foutjes je frustreren. Het voelt toegankelijk genoeg voor minder ervaren spelers, maar biedt voldoende uitdaging voor veteranen.
Maar platforming is slechts het begin. Split Fiction verandert voortdurend van gedaante. Het ene moment tem je draken in een fantasiewereld, het volgende moment race je over cyberpunk-snelwegen, om vervolgens als ninja's een stealth-missie uit te voeren. Er zijn twin-stick shooter secties, side-scrolling passages, extreme sportmomenten en puzzels die je samen moet oplossen. De variatie is ronduit absurd, en toch voelt geen enkel segment gehaast of onafgemaakt.
Het Friend's Pass-systeem is opnieuw aanwezig: slechts één persoon hoeft de game te kopen, de ander speelt gratis mee. Cross-platform multiplayer zorgt ervoor dat het niet uitmaakt of je vriend op PlayStation, Xbox of PC zit. In een tijdperk van season passes en microtransacties is dit een verademing.
Een visueel feest
Visueel is Split Fiction een lust voor het oog. Omdat je constant van wereld wisselt, krijg je tientallen volledig verschillende art styles te zien. Van lush fantasy-bossen en industriële sci-fi-complexen tot neonverlichte steden en mysterieuze onderwerelden. De aandacht voor detail is indrukwekkend, al merk je soms dat de engine het zwaar heeft wanneer beide spelers in drukke gevechtsscènes terechtkomen.
De muziek en geluidseffecten schakelen naadloos mee met elke wereld. Van orkestrale fantasysoundtracks tot pulserende synth in de sci-fi-levels. De voice acting is stevig, al zijn Zoe en Mio niet altijd even overtuigend in hun dialogen. Het draait stabiel op alle platforms, met genereuze checkpoints die frustratie bij bossgevechten voorkomen.
Verhaal en personages
Het verhaal is meteen het zwakste punt van Split Fiction. Zoe, de fantasy-schrijver met een voorliefde voor happy endings, en Mio, de stoere sci-fi-auteur, zijn bewust als tegengestelden neergezet. Hun dynamiek werkt goed genoeg om je door de tien uur speeltijd te dragen, maar de dialogen zijn soms kazig en de overkoepelende plot rond het kwaadaardige techbedrijf blijft wat oppervlakkig.
Waar het verhaal wel scoort is in de subtielere momenten. De manier waarop gameplay en thematiek verweven zijn, is soms ronduit briljant. Een level over loslaten vertaalt zich letterlijk in mechanismen waarbij je knoppen moet vasthouden en loslaten. De finale is door vrijwel elke reviewer geprezen als een van de sterkste afsluitingen in jaren. Zonder te spoilen: het is de moeite waard om door de soms wat houterige dialogen heen te bijten.
Split Fiction is de beste co-op game die je op dit moment kunt spelen. Hazelight Studios heeft met chirurgische precisie een avontuur gebouwd dat nooit stopt met verrassen, dat toegankelijk genoeg is om met je partner of casual-gamer-vriend te spelen, maar genoeg diepte biedt voor ervaren spelers. Het Friend's Pass-systeem en cross-platform support maken de drempel om in te stappen zo laag mogelijk.
Ja, het verhaal is niet perfect en je moet een medespeler hebben om überhaupt te kunnen beginnen. Maar als je die hebt, staat je een van de meest creatieve, verrassende en plezierige game-ervaringen van de afgelopen jaren te wachten. Voor zo'n 50 euro, waarvan je vriend niks hoeft te betalen, is dit een koopje. Split Fiction is het bewijs dat menselijke creativiteit niet te repliceren valt, en dat is precies het punt dat het probeert te maken.
