Op 17 februari 2006 — precies twintig jaar geleden — verscheen Shadow of the Colossus in Europa. Het meesterwerk van regisseur Fumito Ueda was al maanden eerder uitgebracht in Japan en Noord-Amerika, maar Europese gamers moesten geduldig wachten. Het wachten was het meer dan waard.
Een game als geen ander
Shadow of the Colossus voor de PlayStation 2 was — en is — een unieke ervaring. Geen hordes vijanden, geen ingewikkelde quest-systemen. Alleen jij, je paard Agro, en zestien gigantische colossi die je moest beklimmen en verslaan in een lege, adembenemende wereld. Het was een game die eerder aanvoelde als een kunstwerk dan als entertainment.
De game werd ontwikkeld door Team Ico bij Sony Computer Entertainment Japan en wordt vaak genoemd als een van de beste voorbeelden van games als kunstvorm. De emotionele impact van elke colossusfight — waarbij je je afvraagt of jij eigenlijk wel de held bent — was voor die tijd revolutionair.
Blijvende invloed
De invloed van Shadow of the Colossus is nog steeds voelbaar. Van de baasgevechten in Dark Souls tot de lege, sfeervolle werelden in Journey en Breath of the Wild — Ueda's visie heeft een hele generatie ontwikkelaars geïnspireerd. In 2018 kreeg de game een volledige remake voor PlayStation 4 door Bluepoint Games, die het visueel naar een nieuw niveau tilde zonder de ziel aan te tasten.
Twintig jaar later blijft Shadow of the Colossus een bewijs dat minder soms echt meer is. 🐴
